De weg er naar toe…

Na 10 jaar in Frankrijk als vakantie-auto te hebben gestaan is deze Niva naar Nederland teruggehaald om in de jungle van de Randstad alle onverharde paden op te zoeken.

Het heeft even geduurd maar uiteindelijk zijn Maria en ik veilig thuis gekomen. We zijn gister om 9 uur met de lada niva en een volle paardentrailer met invertarisatis uit montsauche vertrokken. In eerste instantie was het de bedoeling om de tolwegen te mijden maar de hoeveelheid tankstations die op 1 januari open waren was zo dun bezaaid dat we uiteindelijk toch maar de peage zijn op gegaan. Bergop af en toe in de 2e versnelling maar elke berg is genomen. Voor Parijs ging het lampje van de accu branden. Nu brand er wel vaker een lampje maar die gaan meestal ook vanzelf weer uit… Dit keer niet.

De tank van de lada is maar 30 liter en met een gemiddeld verbruik van 1 op 6 heb ik bijna alle tankstations gezien. Ergens boven Parijs hield de auto er mee op toen we gingen tanken.
Accu leeg.
ANWB gebeld. Maar die kunnen op de peage alleen maar wegslepen. Garage in nl gesmst voor goede suggesties. Die gaf aan dat ik de accu kon wisselen als de auto ermee ophield. En zover mogelijk proberen te komen. Dus getankt en doorgereden tot de auto stilviel. Gelukkig precies bij een pechhaven. Accu’s verwisseld en weer verder. Maria bleef plezier houden. Muziek luisteren, filmpje kijken en zingen natuurlijk. Ondertussen werd de knoop in m’n maag steeds strakker. Alle scenario’s heb ik ondertussen bedacht. Stoppen en overnachten, en ondertussen de accu’s opladen. Alsnog laten afslepen door de ANWB. De aanhanger neerzetten en vandaag door Sandra of Cees laten meenemen. Of, toch maar proberen zo ver mogelijk te komen.
Eerst maar eens proberen om Frankrijk uit te komen.
Na de Belgische grens bij het eerste tankstation gestopt en de accu in het tankstation aan de lader gehangen (die had ik toevallig ook bij me in de trailer :-). En ondertussen iets proberen te eten.
Met het klein beetje opladen toch maar weer verder gereden. Uiteindelijk bij kruishouten de snelweg verlaten en de ANWB weer gebeld. In Belgie mochten ze wel iemand langsturen die eerst een poging waagt ons verder te helpen.
Stuk bleek stuk dus de enige oplossing was de beide accu’s weer volledig opladen.En weer proberen zo ver mogelijk te komen. Maria was inmiddels in slaap gevallen en heeft van de laatste stop niks gemerkt. Die werd pas wakker toen we over de Nederlandse grens reden. Bij Woudrichem zagen we de grootste kerstboom in IJsselstein voor het eerst. We hebben de kilometers echt afgeteld en de kerstboom groter zien worden. Met 1 volle accu (200KM) helemaal naar IJsselstein gereden. 15 uur en 800km verder lekker in ons bedje gekropen.

Reageren is op dit bericht helaas niet mogelijk.

Reacties

Maybe there’s just something about how driving something more minimal can just free you, to a degree. Being on a camping trip when a bear breaks into your Range Rover and freaks out and shits all over the inside is a tragedy. Being on a camping trip when a bear breaks into your Lada Niva and shits all over the inside is 5 minutes with a hose and a hell of a story to tell over and over again while drinking.

Reactie door FreeBSD VPS op 11 mei 2016 om 12:03
Dit bericht is geplaatst op 17 februari 2013 om 20:39.